57. Candy "Na moim poddaszu"

Chciałam WAS serdecznie zaprosić na Candy, które organizuję na moim drugim blogu  (szczegóły tu)

Prezent na candy wykonałam na szydełku i zużyłam do tego 0,173 km nitki, co oczywiście skrupulatnie dopisuję do mojego licznika :)

56. Szara kamizelka cd...

Dodaję dzisiaj na szybko zdjęcie mojej skromnej osoby w kamizelce, którą Wam prezentowałam w ostatnim poście.

Na druty wrzucam teraz włóczkę PEONIE. Kupiłam ją kiedyś ze względu na piękny kolor.  Muszę tylko pomyśleć, co z niej zrobić, do dyspozycji mam 300 g, więc nie jest tak źle. Może jak zrobię próbkę to trochę mi się rozjaśni. 

55. Szara kamizelka z guziczkami

Wiem, iż pomimo, że większość z nas ma założone blogi na blogerze, korzystamy z niego na różne sposoby. Ufam, że znajdą się osoby, które robią to w ten sam sposób jak ja i podpowiedzą mi jak rozwiązać pewien problem. Chodzi mi mianowicie o czytanie, zarządzanie obserwowanymi blogami. Jestem obserwatorką 66 blogów i do tej pory wszystkie obserwowane blogi wyświetlałam na pulpicie nawigacyjnym. Jest tam lista czytelnicza na której pojawiają się chronologicznie wszystkie posty, które zostały zamieszczone na obserwowanych przeze mnie blogach. Niestety od pewnego czasu na mojej liście widnieje tylko 57 blogów. Co ciekawe te brakujące 9 blogów, które nie widzę to nie są blogi ostatnio dodane, tylko kilka wyrwanych ze środka mojej listy.

Czy ktoś się orientuje o co chodzi? Macie podobny problem? Może ktoś wie jak sprawić by wszystkie obserwowane blogi były dostępne na liście czytelniczej? Mam nadzieję, że ktoś będzie potrafił mi pomóc.

A teraz zapowiadana w tytule szara kamizelka. 

Jej zajawki i etapy jej produkcji mogłyście oglądać w poprzednich postach. Jest to mój autorski projekt. Rozpoczynając ją nie wiedziałam jak będzie finalnie wyglądać, wszystko rodziło się podczas jej produkcji. Oczywiście nie obyło się bez prucia czy poprawek, ale choć wydłużyło to proces realizacji to było bardzo potrzebne, by osiągnąć końcową satysfakcję.

MATERIAŁY:
WŁÓCZKA:   SONIA SHINY (100g/360m) 

                        KOLOR - SZARY (804) 80% akryl 20% poliamid

DRUTY:  skarpetkowe 4,00

Zużyłam 1,88 motka i do mojego licznika dopisuję 677 m.

Zrobiona jest od dołu do góry na okrągło. Do zakończenia jej na dość długim odcinku guziczkami zainspirował mnie projekt Kim Hargreaves "Arielle", który zobaczyłam kiedyś u Pimposhki.

Oczywiście moja kamizelka nie jest taka cudna jak "Arielle", ale najważniejsze że mi się podoba.

54. Biżuteria pod znakiem kamienia

Dzisiejszy post miał być w całości poświęcony biżu, ale zanim pokażę Wam zdjęcia ostatnich moich wyrobów, chciałabym tak pokrótce odnieść się do ostatniego postu na temat metod dziergania.

Po pierwsze temat ten wbrew pozorom nie jest łatwy do omówienia i wiem na pewno, że by lepiej zrozumieć to co chciałam przekazać w poprzednim moim wywodzie, na pewno trzeba trzymać druty w ręku. Ja np. nie jestem w stanie bez wyobrażenia sobie jak trzymam druty i bez fikcyjnego nawinięcia nitki na palec powiedzieć z zaskoczenia, po której stronie trzymam nitkę i w jaki sposób prowadzę druty, muszę ten ruch rzeczywiście wykonać. W związku z tym prasę fachową zawsze czytam z drutami w ręku. Poza tym zrozumienie w jaki sposób przerabiam oczka co pokazałam na fotkach w poprzednim poście może utrudniać włóczka, która była użyta do tego celu. Niestety trochę włochata :) Ale po komentarzach widzę, że z tym zrozumieniem nie było tak źle. 

JolaWu: Miło mi, że jesteś moją bratnią duszą w przerabianiu oczek :) Masz rację, że jak się dzierga wg  zasad to trochę ręce się nienaturalnie wykrzywiają :) i lekko to boli.
Violica: To jak teraz przerabiam oczka sprawia, że przy dzierganiu na okrągło nic a nic się robótka nie przekręca - jest idealnie, wygodnie się dzierga, nic nie boli, ładnie wychodzi. Tak robię prezentowaną kamizelkę i wszystko jest okey. Możesz spokojnie potraktować tą metodą rękawy.

CU@5: Russian Continental = Metoda szwajcarska = rosyjska = heretycka. Jest to kilka określeń na ten sam sposób przerabiania oczek. Może rzeczywiście przesadziłam z tym że nazwa "metoda szwajcarska" jest jedną jedyną, ale po prawdzie nazwa rosyjska i heretycka jest potoczna. Spotkałam się jeszcze z nazwą metoda kontynentalna. Metoda ta charakteryzuje się trzymaniem nitki wiodącej nawiniętej na palcu lewej ręki lub przełożonej między palcami lewej ręki, najważniejsze, że nitka podawana jest z lewej strony. Trzeci rysunek od góry w poprzednim poście pokazuje jak w tej metodzie przerabia się oczko prawe, a na czwartym rysunku oczko lewe.  Pies pogrzebany jest w tym że wiele osób, w tym do tej pory i ja, zamiast drut przy wykonywaniu prawego oczka wbijać w środek od przodu, wbija drut w środek od tyłu. To sprawia, że oczka wychodzą brzydko i się przekręcają. Niestety oduczenie się takiego nawyku jest trudne i wszystko inne wydaje się nieergonomiczne. Ja opracowałam sobie swój sposób, który bardzo mi pasuję i chciałam się nim z wszystkimi podzielić.

A teraz obiecane biżu, nadal tkwie w kamieniach:

PS. Kamizelkę skończyłam - muszę tylko dobrać odpowiednie guziki i będę mogła ją Wam zaprezentować.

53. Czy naprawdę jestem heretyczką ? :)

Witam po dłuższej przerwie,
a spowodowanej chyba przesileniem wiosennym. Pomimo słoneczka i pierwszych zielonych pączków na drzewach, zamiast ogromnej energii, odczuwałam jedynie wielkie zmęczenie, narobiło mi się w związku z tym mnóstwo zaległości i w czytaniu waszych blogów i pisaniu swoich. Ale mam nadzieję je wszystkie szybko nadrobić.

Dzisiejszy post chciałabym w całości poświęcić teorii dziergania i trochę opowiedzieć Wam o tym jak ja to robię. Dziergam od dzieciństwa. Nauczyła mnie tej sztuki moja mama i jak większość osób w Polsce dziergam metodą nazywaną na necie rosyjską lub heretycką. Choć nazwy te mocno funkcjonują w sieci to są nieprawidłowe i używane błędnie. Uwaga - prawidłowo ta metoda nazywa się szwajcarską, więc tak naprawdę heretyczką nie jestem, a jedynie szwajcarką :)
Są jeszcze dwie inne metody prowadzenia nitki - angielska i francuska, ale kompletnie ich nie znam, więc  poniżej skupię się już tylko na szwajcarskiej.

*

Wiem, że wiele osób (do niedawna zaliczałam się do tej grupy) trzymających w ten sposób druty, wykonując oczka prawe i lewe uzyskuje de facto oczka prawe przekręcone i lewe przekręcone. Wynika to ze złego sposobu przerabiania oczka względem jego ułożenia na drucie.

*

Na zdjęciu powyżej widać prawidłowe oczko prawe i lewe. Patrząc na nie na pewno dostrzegacie, że oczko to taka odwrócona literka U. Dla nas interesujące są jej dwa ramiona - prawy i lewy. W zależności jak leży oczko na drucie, którym bokiem (ramieniem) skierowane jest do nas, wybieramy odpowiedni sposób przerabiania oczka.

W metodzie szwajcarskiej oczko skierowane jest do nas zawsze prawym bokiem, tak jest oczywiście prawidłowo, tylko by splot wychodził równo należy przy oczku prawym, drutem minąć prawy bok oczka i wbić się w środek za nim, nazywa się to oczko prawe od przodu (zdjęcie poniżej).

*

Natomiast przy lewym jak to widać poniżej wkłuwamy się jakby od tyłu prawego boku.

*

Patrząc z  perspektywy czasu, teraz już wiem, dlaczego popełniałam błędy. Podejrzewam, że powyższa teoria była w praktyce za trudna dla dziesięcioletniej dziewczynki, którą byłam jak zaczynałam dziergać. Było to trochę skomplikowane, poza tym nie byłam jeszcze tak sprawna manualnie w tym kierunku i  tak naprawdę przerabiałam oczka " na skróty" - rzeczywiście przy oczku prawym wbijałam drut w środek, ale robiłam to przed prawym bokiem i stąd moje oczko się przekręcało. Robiąc w dzieciństwie po swojemu - nabrałam nawyków, których później nie potrafiłam wyplewić, w myśl przysłowia "czym skorupka za młodu nasiąknie.... :) "

Uświadomiłam to sobie dopiero dzięki szerokiej dyskusji, która rozgorzała na ten temat na wielu blogach i powolutku zmieniałam stare nawyki. Nie wróciłam jednak do metody przerabiania oczek w sposób pokazany powyżej. Wykonywane przy tym ruchy drutem, wydały mi się nienaturalne, w skrócie mówiąc nie leżały mi i wymyśliłam inny sposób nabierania oczek, moim zdaniem bardziej ergonomiczny.

W mojej metodzie oczka skierowane są do mnie zawsze lewym bokiem, widać to na zdjęciu poniżej.

Oczko prawe (zdjęciu powyżej) robię następująco, wbijam drut w środek mijając prawy bok oczka, tak jak to jest w metodzie szwajcarskiej, tyle że przez to, że moje oczka są ustawione do mnie lewym bokiem, jest to naturalny ruch. Naprawdę szybko nabiera się wprawy. A to dlaczego moje oczka układają się na drucie lewym bokiem wynika już nie z wbicia druta w oczko, ale ze sposobu przeciągnięcia go przez to oczko. Ja nawijam nitkę tak jakby od spodu i wtedy przeciągam.

Natomiast oczko lewe jak widać powyżej, wbijam od tyłu i tak jak się nitka układa przeciągam ją przez oczko.
Jak widzicie trochę zmodernizowałam sposób wbijania drutu i nabierania nitki i na całe szczęście nie musiałam uczyć się prowadzenia nitki po angielsku by osiągnąć perfekcyjny splot, nadal nitkę prowadzę po szwajcarsku (czyli heretycku, rosyjsku :) ) ale oczka przerabiam już po swojemu :). Może brzmi to skomplikowanie, na pewno nie można tego czytać na sucho, jedynie z drutami w rękach, ale naprawdę nie jest to trudne i jak nabierze się wprawy dzierganie idzie równie szybko jak dawniej.

Teraz kolejny temat czyli polska robótkowa terminologia. Ja osobiście całe życie używałam polskich nazw. W latach 80 kiedy zaczynałam swoją przygodę z robótkami, było wiele polskich książek, bogatych w treść i moją ulubioną z tamtego okresu jest "1000... splotów na drutach i szydełkiem" - Grażyny Kowalskiej-Jarosz i Krystyny Kleemann-Krasuskiej. Pamiętam jak z namiętnością wykonywałam próbki różnych zamieszczonych tam wzorów. Mam ją do dzisiaj, została wydana w 1988 roku i jest wielką kopalnią wiedzy. Są w niej opisane graficznie różne ściegi.
Do tej pory posiadam też folder "ABC Dziewiarstwa" Elżbiety Banasiak i Wiesławy Piątek, który był dodatkiem do "Przyjaciółki", niestety nie wiem z którego roku, ale po zdjęciach i modelach można przepuszczać, że wydany został w podobnym okresie jak wymieniona powyżej pozycja.
Ze starych pozycji pozostała mi jeszcze książka z 1984 roku pt: "Dzianina z resztek włóczki" Ewy Gorzelany i Wiollety Piwońskiej. Jest rewelacyjna - zawiera kompendium wiedzy o farbowaniu włóczki, formach dziewiarskich, zdejmowaniu miary itp.
To moja osobista biblioteczka ale podejrzewam, że jest więcej książek, czasopism itp o tej tematyce z tamtego okresu, a może i wcześniej.

Po 89 roku polski rynek zalały czasopisma zagraniczne w większości niemieckie z marnymi projektami i tłumaczeniem, typu Mała Diana, Sandra itd. a wraz z tym w księgarniach zaczęły pojawiać się książki/poradniki będące przedrukami zagranicznych książek, wg mnie w większości wydrukowane po to by nabijać wydawnictwom kasę, z marną treścią, ich jedyną zaletą był dobry papier i kolorowe, wyraźne fotografie.

A potem nastała era internetu :) obfita w kursy, wzory, fantastyczne robótkowe blogi. Wtedy odkryłam ravely i dowiedziałam się o tym, że można robić sweter na okrągło od góry i wielu innych rzeczy. Nie mam czasu by zająć się sprawdzaniem czy funkcjonowało to również w polskiej rzeczywistości, nie mam też czasu by szukać polskich odpowiedników angielskich dziewiarskich słówek, bo wiem, że wiele osób stworzyło takie angielsko - polskie słowniki, mozna je znaleźć w sieci. Chcę tylko powiedzieć, że robótkowa teoria po polsku nie jest wcale uboga i to dobre źródło by z niego czerpać. Uważam jedynie, że nie należy się ograniczać i jeżeli można się czegoś nowego nauczyć z anglojęzycznych pozycji, to grzech było by tego nie zrobić. Jedyne z czym muszę się zgodzić z uczestniczkami tej blogowej dyskusji, że brakuje rodzimej współczesnej literatury na poziomie.


Chyba trochę przynudziłam z tą teorią, więc na koniec trochę praktyki i migawki mojej kamizelki, którą dziergam już od połowy stycznia, na usprawiedliwienie mojego ślimaczego tempa napiszę tylko, że w tym samym czasie pracowałam nad innymi rzeczami, o czym wkrótce napiszę na moim drugim blogu. Zdjęcia poniżej zrobiłam w połowie marca (od tego czasu zbieram się z tym postem :) na bank przesilenie wiosenne :) ), więc na dzień dzisiejszy jest zdecydowanie więcej dzianiny, kamizelka jest prawie na ukończeniu.

Na samiusieńki koniec chciałam podziękować Malenie z blogu Łapkami za przyznanie mi wyróżnienia. Dzięki serdecznie i przepraszam Malena, że dopiero teraz o tym piszę ale tak j.w zwalam to na karb zmęczenia wiosennego.

* Zdjęcia pochodzą z wymienionych powyżej książek.

52. Czapka dla mamy skończona

Czapka skończona już trochę dni wstecz, ale prezentuję ją dopiero dziś. 

Robota była prosta, więc i czapka nie należy do tych mocno skomplikowanych. Najpierw ściągacz, potem warkocze a na koniec oczka lewe, wszystko robione na okrągło na drutach KP nr 6. Włóczka, z której jest zrobiona czapka, to włóczka z odzysku, nie wiem dokładnie jaki to rodzaj chodź podejrzewam że to akryl. Była trochę dziwna w robocie, mało elastyczna i ile bym nie nabrała oczek cały czas robiła się luźna na dole, więc skończyło się na wszyciu takiej cienkiej gumki. Podczas końcowego etapu żałowałam, że nie mam drutów skarpetkowych w tym rozmiarze. No cóż szykują się kolejne zakupy :)

Wytwory: Mario będę się starała opisywać moje wrażenia drutowe, podczas pracy nad czapą korzystałam z nich, ale trochę mi przeszkadzały, ogólnie jestem przyzwyczajona do agrafki.

Nutinko: Cieszę się, że włóczka przypadła Ci do gustu, na pewno wyczarujesz z niej coś fajnego. Ja z tych drutów warkoczowych korzystałam pierwszy raz, więc na pewno muszę się jeszcze przyzwyczaić. Zawsze robiłam warkocze za pomocą agrafki.
Jenouvelle: Dziękuję za zaproszenie. Mam takie zaległości w odwiedzinach blogowych ale mam nadzieję, że jeszcze zdążę się do Ciebie zapisać.

51. Nagrody w moim Candy wysłane

Parę dni temu wysłałam cukierasy do zwyciężczyń . Mam nadzieję że wkrótce dotrą i będą dobrze służyć nowym właścicielkom.

Wytwory: Mario ja jestem bardzo zadowolona z drutów KP, są świetne. Choć mam je krótko mogę je z czystym sumieniem polecić. Natomiast te krzywe do warkoczy wypróbowałam i trochę muszę powiedzieć było mi z nimi nie wygodnie, może brak wprawy - nie wiem.